Waris Shah Poems

Waris Shah came into this world in Jandiala Sher Khan, Punjab, Pakistan into known Syed family members. Waris Shah Poems is actually famous for his Qissa Heer Ranjha.W aris Shah writes his poetry in Punjabi like Waris Shah Poetry In Punjabi Language, Heer Waris Shah In Punjabi, Punjabi Poetry In Punjabi Font. Waris Shah became famous his poetry on Heer Ranjha. Punjabi Poetry In Punjabi Font, He writes always In Punjabi. Waris Shah recognized himself because of a follower of Pir Makhdum of Kasur. Waris Shah’s mom and dad are told that perished whenever he was younger, and also the most likely obtained his education and learning at the shrine of his preceptor. After finishing his schooling in Kasur, he visited Pakpattan after which relocated to Malka Hans. Right here he resided in a little area, right next to a hereditary masjid, right now known as Masjid Waris Shah.

Waris Shah Poems Waris Shah Poetry In Punjabi Language Heer Waris Shah In Punjabi Punjabi Poetry In Punjabi Font Waris Shah Heer Waris Shah Poetry Waris Shah Kalam Waris Shah Shayari In Hindi Waris Shah Poems In English Waris Shah poems in hindi Waris Shah Poetry On Heer Ranjha Waris Shah Poetry In UrduWaris Shah Poems Waris Shah Poetry In Punjabi Language Heer Waris Shah In Punjabi Punjabi Poetry In Punjabi Font Waris Shah Heer Waris Shah Poetry Waris Shah Kalam Waris Shah Shayari In Hindi Waris Shah Poems In English Waris Shah poems in hindi Waris Shah Poetry On Heer Ranjha Waris Shah Poetry In Urdu Waris Shah Poems Waris Shah Poetry In Punjabi Language Heer Waris Shah In Punjabi Punjabi Poetry In Punjabi Font Waris Shah Heer Waris Shah Poetry Waris Shah Kalam Waris Shah Shayari In Hindi Waris Shah Poems In English Waris Shah poems in hindi Waris Shah Poetry On Heer Ranjha Waris Shah Poetry In Urdu

Waris Shah Poems

Mukammal kartey kartey jis ko adhoora choor dia
Terey haathoon ki bani hoi woh tasveer hon mein

Aik terey siwa sab kuch to hai paas merey
Kiun kay ab terey liye shayed buhat haqeer hoon mein

Kuch to hai kay jis ki kami si hai Waris~
Haan! muhabbat kay maamley mein aik faqeer hoon mein

Waris Shah Poetry In Punjabi Language

Meray Dil Di Pehli KAHANI Parrh,
Kisay Hor Noon Yaar Banaveen Naa,
Mennu Soch Samajh Kay Dil Daiween,
Meray Naal Mazaq Banaveen Naa,
Iss Pyar Wich Rolay Hunday Nay,
Dil Qaim Rakheen Ghabraveen Naa,
Jay Too Mangein Tay Mein Jind Daisaan,
Par Kisay Hor Noo Yaar Banaveen Naa,
Vairi Jag Sara Iss Pyar Da A,
Be Qadray Noon Dard Sunaveen Naa,
Aiy Dunya Barri E Zalim A,
Ainoo Kaddi V Dukh Sunaveen Naa,
Har Ik Nayi Hunda Pyar Day Qabal,
Aiy Gal Meri Too Bhulaveen Naa,
“Waris”
Jay Mil Jaway Tennu Dost Sacha,
Uss Dost Noo Kaddi Gawaveen Naa….!!

Waris Shah Poetry

Ki Mukk Jana Si Waris Shah Da,
Likhi Ranjhe Naam Je Heer Hundi.

Vakh Rooh Naalo Rooh Vi Ho Sakdi,
Nai Dil Cho Vakh Tasveer Hundi.

Nasha Akh Da Ik Vaari Chadh Jave,
Poori Ishq Di Fer Taseer Hundi.

Jhootha Rabb Nu Tussi Kehen Waleyo,
Nigah Meri Naal Je Dekh Lavo,
Jhooth Akh Kade Ni Keh Sakdi,
Nigah Yaar Di Nigahe-E-Peer Hundi.

Teri Akh To Ohle Manu Hunda Na,
Maadi Enni Je Na Taqdeer Hundi.

Waris Shah Kalam
Hasdeyan nainan noon rona de geya
vekho ki dil da parohna de geya

Akhan ich jagraate hontan te hawan
eh tuhfa piyar da sanoon sohna de geya

Maut vi nahein aavndi joona vi hoiya aokha
eh kessa rogg assanon joon joga de geya

Laare lappe laake assanon rah ich chad ke
hath assade udeekaan da khedona de giya

Hath kar geya assade naal oh hass hassa ke
haase khoh ke asaano umran da rona de geya

Waris Shah Poems In English

First of all let us acknowledge God (who is self-evident)
who has made love the worth of the world Sir
It was God Himself that first loved
and the prophet (Muhammad (SW)) is His beloved Sir ‘

Punjabi Poetry In Punjabi Font

Awal hamad khuda da vird karye
Ishq kita su jag da mool mian
Pehlan aap hi rabb ne ishq kita
Te mashooq he nabi rasool mian

Waris Shah Poetry On Heer Ranjha

ਹਮਦ
ਅੱਵਲ ਹਮਦ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਵਿਰਦ ਕੀਜੇ, ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ ਸੂ ਜੱਗ ਦਾ ਮੂਲ ਮੀਆਂ ।
ਪਹਿਲੇ ਆਪ ਹੈ ਰਬ ਨੇ ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ, ਮਾਸ਼ੂਕ ਹੈ ਨਬੀ ਰਸੂਲ ਮੀਆਂ ।
ਇਸ਼ਕ ਪੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਦਾ ਮਰਤਬਾ ਹੈ, ਮਰਦ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਭਲਾ ਰੰਜੂਲ ਮੀਆਂ ।
ਖਿਲੇ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਕਲੂਬ ਅੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਇਸ਼ਕ ਕਬੂਲ ਮੀਆਂ ।
(ਅੱਵਲ=ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਮਦ=ਸਿਫਤ, ਵਿਰਦ=ਸਿਮਰਨ,ਜ਼ਿਕਰ, ਮੂਲ=ਜੜ੍ਹ,
ਬੁਨਿਆਦ, ਨਬੀ ਰਸੂਲ=ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਬ, ਰੰਜੂਲ=ਰੰਜੂਰ,ਗ਼ਮਨਾਕ,
ਮਰਤਬਾ=ਪਦਵੀ, ਕਲੂਬ=ਦਿਲ, ਬਾਬ=ਦਰਵਾਜ਼ਾ;
ਪਾਠ ਭੇਦ: ਕੀਜੇ=ਕੀਚੈ, ਖਿਲੇ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼=ਖੁਲ੍ਹੇ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਬ)
Heer Waris Shah In Punjabi
ਰਸੂਲ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ
ਦੂਈ ਨਾਅਤ ਰਸੂਲ ਮਕਬੂਲ ਵਾਲੀ, ਜੈਂਦੇ ਹੱਕ ਨਜ਼ੂਲ ਲੌਲਾਕ ਕੀਤਾ ।
ਖ਼ਾਕੀ ਆਖ ਕੇ ਮਰਤਬਾ ਵਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਖ਼ਲਕ ਦੇ ਐਬ ਥੀਂ ਪਾਕ ਕੀਤਾ ।
ਸਰਵਰ ਹੋਇਕੇ ਔਲੀਆਂ ਅੰਬੀਆਂ ਦਾ, ਅੱਗੇ ਹੱਕ ਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ।
ਕਰੇ ਉੱਮਤੀ ਉੱਮਤੀ ਰੋਜ਼ ਕਿਆਮਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਛੱਡ ਕੇ ਜੀਉ ਗ਼ਮਨਾਕ ਕੀਤਾ ।
(ਨਾਅਤ=ਰਸੂਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿਫਤ ਭਰੇ ਸ਼ਿਅਰ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾ,
ਨਜ਼ੂਲ=ਰਬ ਨੇ ਉਤਾਰਿਆ,ਨਾਜ਼ਲ ਕੀਤਾ, ਲੌਲਾਕ=ਹਦੀਸ ਵਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ,
”ਬਲੌਲਾਕਾ ਲਮਾ ਖ਼ਲਕਤੁਲ ਅਫਲਾਕ” ਭਾਵ ਜੇ ਕਰ ਤੂੰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ
ਆਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੁੰਦੇ, ਹਦੀਸ=ਰਸੂਲ ਦੇ ਕਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ
ਖ਼ਬਰ, ਖ਼ਾਕੀ=ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਸਰਵਰ=ਸਰਦਾਰ, ਔਲੀਆ=ਵਲੀ ਦਾ
ਬਹੁ-ਵਚਨ,ਰਬ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਅੰਬੀਆਂ=ਨਬੀ ਦਾ ਬਹੁ-ਵਚਨ,ਰਬ ਦੇ ਨਾਇਬ,
ਹੱਕ=ਰਬ, ਉਮਤੀ=ਉਮਤ ਦਾ ਇੱਕਵਚਨ,ਮੁਸਲਮਾਨ)

Punjabi Poetry In Punjabi Font

ਰਸੂਲ ਦੇ ਚੌਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ
ਚਾਰੇ ਯਾਰ ਰਸੂਲ ਦੇ ਚਾਰ ਗੌਹਰ, ਸੱਭੇ ਇੱਕ ਥੀਂ ਇੱਕ ਚੜ੍ਹੰਦੜੇ ਨੇ ।
ਅਬੂ ਬਕਰ ਤੇ ਉਮਰ, ਉਸਮਾਨ, ਅਲੀ, ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣੀਂ ਸੋਹੰਦੜੇ ਨੇ ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਿਦਕ ਯਕੀਨ ਤਹਿਕੀਕ ਕੀਤਾ, ਰਾਹ ਰਬ ਦੇ ਸੀਸ ਵਿਕੰਦੜੇ ਨੇ ।
ਜ਼ੌਕ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿਨਾਂ ਨੇ ਜ਼ੁਹਦ ਕੀਤਾ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਉਹ ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦੜੇ ਨੇ ।
(ਗੌਹਰ=ਮੋਤੀ, ਅਬੂ ਬਕਰ, ਉਮਰ, ਉਸਮਾਨ ਅਤੇ ਅਲੀ ਇਹ ਪਹਿਲੇ
ਚਾਰ ਖ਼ਲੀਫ਼ੇ ਹਨ, ਖਲੀਫ਼ਾ=ਰਸੂਲ ਸਾਹਿਬ ਵਾਂਗੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰੂਹਾਨੀ
ਲੀਡਰ, ਜ਼ੁਹਦ=ਬੰਦਗੀ;
ਪਾਠ ਭੇਦ=ਜ਼ੌਕ=ਸ਼ੌਕ)

Waris Shah Poetry In Punjabi Language

ਪੀਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ
ਮਦਹ ਪੀਰ ਦੀ ਹੁਬ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਚੈ, ਜੈਂਦੇ ਖ਼ਾਦਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੀਰੀਆਂ ਨੀ ।
ਬਾਝ ਓਸ ਜਨਾਬ ਦੇ ਪਾਰ ਨਾਹੀਂ, ਲਖ ਢੂੰਡਦੇ ਫਿਰਨ ਫ਼ਕੀਰੀਆਂ ਨੀ ।
ਜਿਹੜੇ ਪੀਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਏ, ਘਰ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੀਰੀਆ ਮੀਰੀਆਂ ਨੀ ।
ਰੋਜ਼ ਹਸ਼ਰ ਦੇ ਪੀਰ ਦੇ ਤਾਲਿਬਾਂ ਨੂੰ, ਹੱਥ ਸਜੜੇ ਮਿਲਣਗੀਆਂ ਚੀਰੀਆਂ ਨੀ ।
(ਮਦਹ=ਸਿਫ਼ਤ, ਹੁਬ=ਪਿਆਰ,ਸ਼ਰਧਾ, ਰੋਜ਼ ਹਸ਼ਰ=ਕਿਆਮਤ ਦਾ ਦਿਨ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦਫਨ ਕੀਤੇ ਮੁਰਦੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਊਂਦੇ ਹੋ ਕੇ ਉੱਠਣਗੇ, ਚੀਰੀ=
ਪਰਵਾਨਾ, ਮੀਰੀ=ਸਰਦਾਰੀ, ਤਾਲਿਬ=ਮੁਰੀਦ,ਸੱਚੀ ਤਲਬ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ)

Waris Shah Poetry

ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਸ਼ਕਰ ਗੰਜ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ
ਮੌਦੂਦ ਦਾ ਲਾਡਲਾ ਪੀਰ ਚਿਸ਼ਤੀ, ਸ਼ਕਰ-ਗੰਜ ਮਸਉਦ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਜੀ ।
ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚ ਚਿਸ਼ਤ ਦੇ ਕਾਮਲੀਅਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਫਕਰ ਦਾ ਪਟਣ ਮਾਮੂਰ ਹੈ ਜੀ ।
ਬਾਹੀਆਂ ਕੁਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਪੀਰ ਕਾਮਲ, ਜੈਂਦੀ ਆਜਜ਼ੀ ਜ਼ੁਹਦ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਜੀ ।
ਸ਼ਕਰ ਗੰਜ ਨੇ ਆਣ ਮੁਕਾਮ ਕੀਤਾ, ਦੁਖ ਦਰਦ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਦੂਰ ਹੈ ਜੀ ।
(ਮੌਦੂਦ=ਖਵਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਮੌਦੂਦ ਚਿਸ਼ਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਰ ਚਿਸ਼ਤ ਖੁਰਾਸਾਨ
ਵਿੱਚ ਹਰਾਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲਾਗੇ ਹੈ, ਮਸਊਦ=ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਸ਼ਕਰ ਗੰਜ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾਂ
ਫਰੀਦਉੱਦੀਨ ਮਸਊਦ ਸੀ, ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ,
ਕਾਮਲ=ਪੂਰਾ, ਪਟਣ=ਪਾਕ ਪਟਣ, ਜ਼ਿਲਾ ਸਾਹੀਵਾਲ ਜਿੱਥੇ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਨੇ
ਆ ਕੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਮਾਮੂਰ=ਆਬਾਦ,ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ, ਕਾਮਲੀਅਤ=ਪੂਰਣਤਾਈ;
ਪਾਠ ਭੇਦ= ਮੁਕਾਮ=ਮਕਾਨ)
Waris Shah Heer
ਕਿੱਸਾ ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ ਲਿਖਣ ਬਾਰੇ
ਯਾਰਾਂ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਆਣ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, ਕਿੱਸਾ ਹੀਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਬਣਾਈਏ ਜੀ ।
ਏਸ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਝੋਕ ਦਾ ਸਭ ਕਿੱਸਾ, ਜੀਭ ਸੁਹਣੀ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈਏ ਜੀ ।
ਨਾਲ ਅਜਬ ਬਹਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿਅਰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਂਝੇ ਹੀਰ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਾਈਏ ਜੀ ।
ਯਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹਿ ਕੇ ਵਿਚ ਮਜਲਿਸਾਂ, ਮਜ਼ਾ ਹੀਰ ਦੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪਾਈਏ ਜੀ ।
(ਝੋਕ=ਡੇਰਾ ਪਿੰਡ, ਮਜਾਲਸਾਂ=ਮਜਲਸ ਦਾ ਬਹੁ-ਵਚਨ,
ਪਾਠ ਭੇਦ: ਕਿੱਸਾ=ਇਸ਼ਕ, ਜੀਭ ਸੁਹਣੀ=ਢਬ ਸੁਹਣੇ, ਬਹਿਕੇ ਵਿਚ ਮਜਲਿਸਾਂ=
ਮਜਾਲਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਕੇ)

Punjabi Poetry In Punjabi Font

ਵਾਕ ਕਵੀ
ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ ਸੱਜਣਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦਾ, ਕਿੱਸਾ ਅਜਬ ਬਹਾਰ ਦਾ ਜੋੜਿਆ ਏ ।
ਫ਼ਿਕਰਾ ਜੋੜ ਕੇ ਖ਼ੂਬ ਦਰੁਸਤ ਕੀਤਾ, ਨਵਾਂ ਫੁਲ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਤੋੜਿਆ ਏ ।
ਬਹੁਤ ਜੀਉ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤਦਬੀਰ ਕਰਕੇ, ਫ਼ਰਹਾਦ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਏ ।
ਸੱਭਾ ਵੀਣ ਕੇ ਜ਼ੇਬ ਬਣਾਇ ਦਿੱਤਾ, ਜੇਹਾ ਇਤਰ ਗੁਲਾਬ ਨਚੋੜਿਆ ਏ ।
(ਬਹਾਰ=ਸੁਹਣਾ,ਖੁਸ਼ੀ, ਦਰੁਸਤ=ਠੀਕ, ਸਹੀ, ਵੀਣ ਕੇ=ਚੁਣ ਕੇ, ਜ਼ੇਬ=ਸੁੰਦਰ)

Waris Shah Poems In Hindi

की मुक जाना सी वारिस शाह दा,
लिखी रांझे नाम ये हीर हुंदी .

वख रूह नालो रूह न हो सकदी ,
न दिल चो वख तस्वीर हुंदी .
नशा अख दा इक वारी चढ़ जावे ,
पूरी इश्क़ दी फिर तासीर हुंदी .

झूठा रब्ब नू तुस्सी केहन वालयो ,
निगाह मेरी नाल ये देख लावो ,

झूठ अख कदे नी कह सकदी ,
निगाह यार दी निगाहे -ऐ -पीर हुंदी .

तेरी अख तो ओहले मैं हुँदा न ,
मंदी ऐनी ये न तक़दीर हुंदी .

Waris Shah Poetry In Urdu

Hijar ka taara doob chala hai,dhalny lagi hy raat wasi,
Qatra Qatra baras rahi hai,ashkoon ki barsat wasi,
Tery baad ye duniya waaly mujh ko,pagal kar dein ge,
khushbuon k dais main mujh ko,le chal apny sath wasi,
Aaj to us ka chehra b kuch,badla badla lgta hy,
Mosam badla duniya badli, badal gay halat wasi,
Chor wasi, ab us ki yaden,tujh ko pagal kr den gi,
Tu qatra hy wo darya hy,dekh apni auqaat Wasi…!

Waris Shah Poems

Mere dil di pehli KAHANI parh
Kise hor nu yar banavi na
.
Menu soch samj k dil devin
Mere nal mzaq bnavin na
.
Is pyar vich role hunde ne
Dil qaim rakhin gabravin na
.
Je tu mangen te me jind v de san
Pr kise hor nu yar bnavin na
.
Veri jag sara is pyar da ay
Be qadre nu dard sunavin na
.
Ay dunia bari he zalim a
Ainu kadi vi dukh sunavin na
.
Hr ak ni honda pyar de kabil
A gal mri tu bulavin na
.
J mil javy tenu yar sucha
us yar nu kadi ganvai na.

Waris Shah Poetry

Na Dukh Daseya Geya
Na Lukaya Hi Geya

Akhaan Vich Si Hanjoo
Saathon Phir Vi Muskraya Geya

Rog Hi Si Kujh Aisa
Ke Jarron Na Metaya Geya

Hawa Ch Ram Geya
Oh Mehak Jehi Ban Ke

Na Usnu Phariya Geya
Na Hi Door Jaya Geya

Oh Sagar Si Te Main Ek Lehar
Bass Usse Which Hi Samaya Gaya

Heer Waris Shah In Punjabi

” Heer aakhdi jogiya jhooth bole, te kaun ruthre yaar
manavanda ei, aisa koi naa mileya ni main dhoondh
thaki, te jehra gayaan nu morh le aundaa ei..”