Marathi Poetry | मराठी कविता

Marathi Poetry includes a lot of Love, Sad, Nature, Husband/Wife, Life. Marathi Poetry composed by legends of Marathi Poet. Marathi Kavita is a Classic level spoken communication starting meaning “to create”.We include all Marathi Poetry like Marathi Poetry On Rain, Marathi Kavita on love, Marathi Prem Kavita for the girlfriend, Marathi Kavita Sad, Marathi Kavita Aai, Marathi Kavita Prem etc. Marathi Poetry might be famous by showing it offers a skill of creating the poems with Kavita is a little of writing and delivering that has benefits of every speech including songs. You can still point out Marathi Poetry is a medium to show our feelings of anger and desire. Marathi Poetry provides a power to switch our mood. “Marathi Kavita” region of this blogging site is usually a make sure you discuss the poetry in Marathi. While a benefit will never pay out the good emotions and Marathi Kavita but show them all in front of making sure modern world is going to check in Marathi Poetry. We display a channel in which you can look at Marathi Poetry with Marathi Poetry post. Hence, exactly what are you looking for, simply start reading through our Marathi Poetry post.

 

 marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry marathi kavita marathi poetry

Marathi Poetry / Marathi Kavita

साथ – साथ

माझ्या अंगणी, तुझी पाऊले
आनंदाने नाचू दे
पावा माझ्या प्रेमाचा
तुझ्या अंतरी वाजू दे
प्रेमाचा प्राजक्त तुझा
माझ्या अंगणी खुलू दे
सर्वस्वाचे निर्माल्य होण्या
तुझ्या अंगणी फुलू दे
गीत तुझे माझ्या ओठी
मुक्तपणे गाऊ दे
आसमंतात तुझा नि माझा
सूर भरून राहू दे
नाचत गात सदा जीवनी
प्रेमभाव असू दे
एकमेकां साथ देऊनी
आयुष्य आपुले वसू दे

– प्रो.अरुण सु.पाटील (असु)

———

Marathi Prem Kavita For Girlfriend

————ती गुलाबी होती———–

ती माझी वाट गुलाबी होती,
अन् तिची साथ गुलाबी होती.!

तिच्या अन् माझ्या प्रेमाची,
यार ती बात गुलाबी होती.!

काळी सावळी थोडी नकटी,
मात्र ती फार गुलाबी होती.!

नष्ट केल्या मी प्रेमात जाती पाती,
ह्रदयात ती गुलाबी गुलाबी होती.!

लाजत वाचते ती कविता माझी ,
तिचीच कविता गुलाबी होती.!

मनात गुंतल्या मनाच्या गाठी,
ती अजन्म बंधने गुलाबी होती.!

डोळे लागताच ऒठावरचे तीळ,
वेडाच मी ती याद गुलाबी होती.!

———बालाजी लखने(गुरू)——–

———

Marathi Kavita Sad

तू येणा जरा तू येणा जरा

तुज्या विना तुज्या विना
ना कर्मे मला ना राहावे मला
तू येणा जरा तू येणा जरा
थोडीशी तुजी येण्याची
चाहूल मला देना जरा ………………

तुला बघितल्या वरती
माझे मन भारावून जाते
तुज्या ओठांन मधून शब्ध
ऐकायला कान माझे तरसुनी जातात
तू येणा जरा तू येणा जरा …………..

गुलाबाच्या पाकळ्या मध्ये
तुज्या प्रेमाचा गंध दरवडतो
फुलपाखरांन प्रमाणे
सर्वांना मोहीत करून जातो
तू येणा जरा तू येणा जरा ……………..

तुज्या चेहऱ्या वरील हसू
बघायला डोळे माझे आतुरता
तुला सांगताना मात्र
शब्ध माझे संपुनि जातात
तू येणा जरा तू येणा जरा
थोडीशी तुजी येण्याची
चाहूल मला देना जरा …….
—सुरज राठी

———

Marathi Poetry For Friendship

कसा आहे ना मी

कसा आहे ना मी
मिठीत यायच्या आशेने कासाविस होतोय
Call वर मला तास पुरत नाहित बोलायला
अन ती समोर आल्यावर मात्र शब्दच फुटत नाहित…

कसा आहे ना मी
लवकर ये लवकर ये करून भेटायला बोलावतो
अन ऐन वेळी मात्र क्लास च्या कारणाने भलताच उशीर होतो
साध्या साध्या गोष्टीत मात्र सुख मानत असतो…

कसा आहे ना मी
खूप आवडतं ग मला तुला चिडवायला
अन तु समोर आल्यावर मात्र मला तेहि जमत नाही…

कसा आहे ना मी
सगळे म्हणतात मी खूप वेगळा आहे
आणि तू माझ्या प्रेमात पडल्यापासून तर तुही बोलतेस मी वेगळा आहे
मलाच समजत नाही माझ्यात काय असं वेगळपण आहे
असा कसा आहे ना मी…….

__ऋषिकेश यादव

———

Marathi Short Poetry

एकतर्फि प्रेम माझे एकतर्फिच रहिले

एकतर्फि प्रेम माझे एकतर्फिच रहिले,
मी पहातच रहिलो, अन तिने पहायचेच रहिले.- – –

स्वप्नत मझा रोज यायचि,
मि पहायचो, पन ति ना पहायचि.- – –

जिवापाड प्रेम करायचो तिच्यावर, तिला कधिच ना कळले
अन एकतर्फि प्रेम मझे एकतर्फिच रहिले. – – –

तिची याद मला रोज यायचि
अनवानि पायाने उन्हात चालावे, जखम ह्र्दयाला द्यायची. – – –

धाव- धाव धावत आहे, ती काहि मिळत नाही
या एकतर्फि प्रेमाचे पाऊल ह्रुदयाकदे काहि तिचा वळत नाहि. – – –

ऐक तर्फी प्रेम माझे एकतर्फिच रहिले
सुगध देता- देता आज गुलाबाचे फुलहि वाहिले. – – –

अजुनहि वेल आहे थोदी जानुन घे
या एकतर्फि प्रेमाला आपलस करुन घे. – – –

                                                                         कवि : विवेक बुन्दे

———

Marathi Prem Kavita For Girlfriend

*शीर्षक. मी आणि तू*

मी शब्द सारं होतो
तू कविता हो ना गं
मी ही कागद होतो
तू लेखणी हो ना गं

मी तो वेळ होतो
तू लुप्त सांज हो ना गं
मी ही प्राण होतो
तू हृदयाचे ठोके हो ना गं

मी निखळलेला वृक्ष
तू वेल वेडी हो ना गं
मी ही स्पर्श नाजूक होतो
तू सुंदर कळी हो ना गं

मी सोसाट्याचा वारा
तू वावटळ हो ना गं
मी ही आडोसा होतो
तू वेडी झुळूक हो ना गं

मी काठ पदराचा होतो
तू नक्षीदार साडी हो ना गं
मी ही नक्षीदार दार होतो
तू सजलेली रांगोळी हो ना गं

(कवी.अमोल शिंदे पाटील).

———

Marathi Poetry On Nature

रुपगर्विता

चेहऱ्यावरती भाव रतीचे
मदनाची मंजिरी
घट्ट कंचुकी अशी बांधिली
उभार उरोजावरी

कमनिय बांधा सिंहकटी
सौंदर्याची पुतळी
असिधारा की नाजुक सुंदर
नाक चाफेकळी

अधरावरी कुणी सांडिली
बाल उषेची लाली
रंग संध्येचे छान उधळले
वनराणीच्या गाली

दो नयन ना, कमल दले
की भृंग कमलावरी
मधु चाखण्या टपून
बसली काव्यरसिका परि

कृष्णकुंतल मेघ पसरले
नभांगणाच्या शिरी
केश रुपे अंग भिजविती
धुंद प्रणयाच्या सरी

रुपगर्विता हिरव्या रानी
उभी राहिली जशी
उतरून आली स्वर्गामधुनि
रंभा की उर्वशी

अशी अचानक कुठून आली
सौंदर्याची खणी
सलाम तुजला प्रेमदेवते
अखिलाची जननी

– अरुण सु.पाटील

———

Marathi Kavita On Life

पहिला पाऊस आणि तू….

पहिल्या पाऊसात बर्फाचा गारा पडतात, त्या गारा जशा मातीत विरघळतात ना, तसंच माझ्यामध्ये विरघळणारी तू…..

स्वचंद आकाशामध्ये उडणार्या कोकिलेची कुहू कुहू, आणि त्या प्रमाणे गोड अशी हाक मारणारी तू….

दरवळणार्या मातीचा सुगंध, त्या सुगंधा सारख माझं आयुष्य सुखकर करणारी तू….

अंगावर पडणार्या थेंबातून तुझा स्पर्श जाणवून देणारी तू….

पहिला पाऊस जसा माती मधल्या बियांना रुजण्यासाठी उत्करशीत करतो, तसच माझा मधला आत्मविश्वास जागवून प्रेरणा देणारी तू….

पहिल्या पाऊसाची सर जशी, तशीच माझा आयुष्यात येणारी तू….

रिमझिम पाऊसाची, तसच माझ्यावर प्रेम बरसावणारी तू….

खूपच राग आला तर त्या विजे प्रमाणे माझ्यावर कडाडणारी तू….

दुःखाचं वादळ संपवून, सुखाचा गारवा आणणारी तू….

पहिला पाऊस आणि तू….

———

Marathi Poems On Rain

समुद्राच्या लाटांनाही लाजवेल

समुद्राच्या लाटांनाही लाजवेल
असं तुझं हसु खळखळणारं
फुलांनाही हरवेल असा
तुझा गंध दरवळणारा
निसर्गालाही लाजवेल असं
तुझं रूप बहरत जाणारं
वाऱ्यालाही लाजवेल असा
तुझा स्पर्श हवाहवासा वाटणारा
हरवुन जातो मी
पाहून रूप तुझे….
अन तुला वाटे
हा तर माझा एक बहाणा –
तुला पाहण्याचा, तुला भेटण्याचा..

———

Marathi Prem Kavita For Girlfriend

कवीता संग्रस

वेध घेणारी तुझी नजर का मला
भेदुन जाते
तुलाच शोधणार्या पापण्याना
खाली झुकवून टाकते
हाताच्या घट्ट स्पर्शाने का
अंग माझे रोमांचीत होते
हव्याहव्याशा त्या स्पर्शाने
मीच मोहरून जाते
तुच केलेल्या स्तूतिने का
ओठांची थरथर होते
सांडलेले शब्द कानात साठवताना
गालावर लाली उमटवून जाते
तुझ्या अस्तित्वाने सुवासलेली
संध्याकाळ
का मनाला तरुण बनवते
अन् मला ही कविता
तुलाच का
अर्पण करावीशि वाटते.

                                                                         -कवीता संग्रस कन्हेरिकर

———

Marathi short Poetry

चुकलं जरी काही तर रागावून परत मायेने जवळ घेतात
घराला घरपण देऊन सगळ्यांना मात्र बरोबर जपतात
मुलाला जवळ घेऊन जबाबदारीची जाणीव करून देतात
सगळ्यांच विचार करून स्वतःला मात्र ते विसरतात

मुलीच्या लग्नासाठी इकडे तिकडे जाऊन धडपड ते करतात
सांभाळून घ्या माझ्या लेकीला अस काळजी पोटी ते सांगतात
डोळ्यात पाणी येऊनही मनात च साठवून ठेवतात
मुलगी सासरी जाताना आशीर्वादाचा हाथ ठेऊन धायमोकळून रडतात
स्नेहा माटूरकर

———

Marathi Kavita On Love

घाईमंधी कुढी चालला

घाईमंधी कुढी चालला
देवळात देवाच्या पायी
पोरं सोरं उपाशी ठीसन
देव का निवद खाई!
ईश्वास तुह्या देवावर
कायीबी तो मांगत नही
भक्तिभावानं हात जोडिसन
माथा ठेव त्याह्या पायी
घर तुह्यं मंदिर येड्या
पोरासोरायच्या पहाय खोड्या
लक्क्षुमी तुह्या घरी नांदते
देवाचा परसाद रांधते
दारी बसले मायबाप
ईठोबा रखुमाईचे रूप
भावभक्ती मनात आशीन
त देव तुले घरात दिशीन
संसाराचा रथ वढीसन
सुखदुखाचा निवद दीसन
रातले तू शांत जपतो
मोक्ष यावून काय आसतो !
घर तुह्यं पंढरपूर
व्हये हरीनामाचा गजर
मायबाप तुह्ये परमेसर
शेवा कर त्याह्यची तत्पर

– अरूण सु.पाटील

———

Marathi Poems On Mother

ती म्हणाली तू कवि

ती म्हणाली तू कवि
छान कविता करतोस
भावनांची जुळवणी करून
अनोळखी शब्दांना स्मरतोस..

वाचताना म्हणे ती
शब्दांचे रंग भर
अन माझ्यावरही कधी
एक छानशी कविता कर..

———

Marathi Kavita Aai

***आई***

आई एक नाव असतं
घरातल्या घरात गजबजलेलं गाव असतं!

सर्वांत असते तेव्हा जाणवत नाही
आता नसली कुठंच तरीही नाही म्हणवत नाही

जत्रा पांगते पालं उठतात
पोरक्या जमिनीत उमाळे दाटतात
आई मनामनात तशीच जाते ठेवून काही
जिवाचं जिवालाच कळावं असं जाते देऊन काही

आई असतो एक धागा
वातीला उजेड दावणारी समईतली जागा
घर उजळतं तेव्हा तिचं नसतं भान
विझून गेली अंधारात की सैरावैरा धावायलाही कमी पडतं रान

पिकं येतात जातात
माती मात्र व्याकुळच तिची कधीच भागत नाही तहान
दिसत नसलं डोळ्यांना तरी
खोदत गेलो खोल खोल की सापडतेच अंतःकरणातली खाण

याहून का निराळी असते आई?
ती घरात नाही तर मग कुणाशी बोलतात गोठ्यात हंबरणाऱ्या गायी?

आई खरंच काय असते?
लेकराची माय असते
वासराची गाय असते
दुधाची साय असते
लंगड्याचा पाय असते
धरणीची ठाय असते
आई असते जन्माची शिदोरी सरतही नाही उरतही नाही!
– कविवर्य श्री. फ. मु. शिंदे.

———

Marathi Poet Kusumagra

उठा उठा चिऊताई

उठा उठा चिऊताई
सारीकडे उजाडले
डोळे तरी मिटलेले
अजुनही, अजुनही

सोनेरी हे दुत आले
घरटयाच्या दारापाशी
डोळयांवर झोप कशी
अजुनही, अजनुही?

लगबग पांखरे ही
गात गात गोड गाणे
टिपतात बघा दाणे
चोहींकडे, चोहींकडे,

झोपलेल्या अशा तुम्ही
आणायाचे मग कोणी
बाळासाठी चारापाणी
चिमुकल्या, चिमुकल्या?

बाळाचे मी घेतां नांव
जागी झाली चिऊताई
उडोनीया दुर जाई
भूर भूर, भूर भूर
_कुसुमाग्रज [By Kusumagraj]